Akhisar - Summary in Greek

Μια σύγχρονη πόλη με ιστορία χιλιάδων χρόνων

Το Aκχισάρ (Αξάρι) βρίσκεται στη Δυτική Μικρά Ασία. Είναι η μεγαλύτερη επαρχία στην περιοχή, με 152.693 κατοίκους (1997) και έκταση 1.750 τ.χ.

Με αρχαιολογικά ευρήματα που αποδεικνύουν ότι υπήρχαν οικισμοί από το 3.000 π.Χ., το Aκχισάρ ήταν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο με στρατηγική τοποθεσία όπου διασταυρώνονταν σπουδαίοι δρόμοι στα αρχαία και μεσαιωνικά χρόνια. Ήταν μια από τις πρώτες πόλεις παγκοσμίως όπου χρησιμοποιήθηκαν νομίσματα για τις συναλλαγές. Eκεί ήταν και μία από τις επτά Εκκλησίες της Αποκάλυψης (Θυάτειρα). Το όνομα της πόλης αναφέρεται στην Αγία Γραφή. Η σπουδαιότητά του σαν εμπορικό κέντρο της περιοχής συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια των 600 χρόνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα το Aκχισάρ συνεχίζει να είναι το εμπορικό και επιχειρηματικό κέντρο της περιοχής. Το όνομα του είναι συνδεμένο με την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας καπνού. Η εύφορη πεδιάδα του παράγει περίπου το 10% της συνολικής παραγωγής καπνού της Τουρκίας. Οι υψηλής ποιότητας ελιές είναι επίσης παγκοσμίως γνωστές.

H πόλη ήταν το πιο σπουδαίο κέντρο στην αρχαία βόρεια Λυδία. Ευρήματα δείχνουν την παρουσία των Χετταίων. Μετά την περσική κατοχή γύρω στα 500 π.Χ., τα Θυάτειρα κατακτήθηκαν από το Μέγα Αλέξανδρο και πέρασαν στην ηγεμονία του Μακεδονικού βασιλείου γύρω στα 300 πΧ. Αργότερα κατακτήθηκαν από τους Σελευκίδες, το βασίλειο της Περγάμου και του Πόντου, μέχρι την αρχή της Ρωμαικής εποχής το 80 π.Χ.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Καρακάλλας ανακήρυξε την πόλη σαν διοικητικό κέντρο της περιοχής. Η πόλη αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στη Ρωμαική περίοδο και έγινε μια μεγάλη μητρόπολη με 3 Γυμνάσια. Η διάσπαση της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας το 395 μ.Χ., φέρνει την περιοχή κάτω από την ηγεμονία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι επιδρομές των Αράβων με σκοπό να διαδόσουν το Ισλάμ είχαν ως αποτέλεσμα να χάσει το Βυζάντιο μεγάλες εδαφικές περιοχές και κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών, η πεδιάδα του Aκχισάρ έγινε μάρτυρας πολλών μαχών ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Άραβες.

Τους 2 πρώτους αιώνες μ.Χ., ο Χριστιανισμός διαδόθηκε στη Δυτική Ανατολία με τους Αποστόλους, ιδιαίτερα τον Παύλο και τον Ιωάννη (βλέπε Ancient Map of Anatolia). Mία από τις 7 Εκκλησίες ήταν στα Θυάτειρα. Τα Θυάτειρα αναφέρονται 2 φορές στην Αγία Γραφή (Αποκάλυψη του Ιωάννη 2:18-29, Πράξεις 16:14). Aρχικά, σε ένα γράμμα προς τις Επτά Εκκλησίες στη Μικρά Ασία, ο Ιωάννης αναφέρει μια ειδωλολάτρισσα από τα Θυάτειρα, την Ιεζεβήλ, η οποία πολέμησε τους Χριστιανούς. Επίσης αναφέρεται μια άλλη γυναίκα από τα Θυάτειρα, η πορφυροπώλιδα Λυδία (θεωρείται ότι είναι η πρώτη χριστιανή που βαπτίστηκε στην Ευρώπη), η οποία βοήθησε τον Απόστολο Παύλο. Μάλιστα, η Λυδία ανακυρήχθηκε πριν χρόνια Αγία του Ελληνικού Εορτολογίου.

Τουρκικές φυλές, προερχόμενες από την κεντρική Ασία, είχαν εγκατασταθεί στη Μικρά Ασία από τον 8^ο αιώνα μ.Χ. Ωστόσο, το 1100 μ.Χ, άρχισε η μεγάλης κλίμακας εισροή των Τούρκων. Στη διάρκεια αυτού του αιώνα, το Aκχισάρ ήταν κάτω από Βυζαντινή ή Τουρκική κατοχή. Το 1200 ήταν μέσα στα όρια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Την ίδια περίοδο, στα ανατολικά, οι Τούρκοι της Ανατολίας απειλούνταν από τις επιδρομές των Μογγόλων. Αφού τους νίκησαν, επιτέθηκαν στο Βυζάντιο. Κατάκτησαν όλη τη δυτική Μικρά Ασία και το Aκχισάρ ήρθε υπό τουρκικό έλεγχο το 1300. Στα επόμενα χρόνια, το μικρό οθωμανικό κράτος (Osmanli Beyligi) έγινε η απέραντη Οθωμανική Αυτοκρατορία που εκτεινόταν από τη σημερινή Γερμανία μέχρι το Μαρόκο και την Ινδία. Τότε το Aκχισάρ ήταν κάτω από τη Διοίκηση Σαρουχάν της Κιουτάχειας. Αργότερα έγινε τμήμα της περιφέρειας του Αιδινίου, μέχρι το 1922.

Τα αρχαία χρόνια, τα Θυάτειρα αποτελούσαν ένα σημαντικό κέντρο. Ήταν ένας από τους αρχαίους δρόμους για την Πέργαμο, τις Σάρδεις και την Έφεσο. Είχαν διοικητική και πολιτική αυτοδιοίκηση και ήταν στο κέντρο πολλών μικρών πόλεων και χωριών. Η υφασματοποιία και η κεραμοποιία ήταν οι κυριότερες δραστηριότητες. Η παραγωγή μαλλιού, λινών υφασμάτων, ορειχάλκινων προιόντων και η βυρσοδεψία ήταν μέσα στις δραστηριότητες των κατοίκων. Τα υφάσματα και τα σχοινιά (κορδόνια) ήταν φημισμένα στη αγορά της Πόλης. Σπουδαία ήταν και η παραγωγή και εμπόριο ελιών, ελαιόλαδου, καρπουζιών, σταφυλιών και σταφίδας.

Το υψηλό επίπεδο της οικονομικής δραστηριότητας έκανε τo Aκχισάρ την πιο σπουδαία επαρχία στη Διοίκηση του Σαρουχάν. Tα πρώτα οθωμανικά αρχεία για το Aκχισάρ ανάγονται στα 1500 μ.Χ. και αναφέρουν το Aκχισάρ σαν ένα επαρχιακό κέντρο που πληρώνει 40 % μεγαλύτερο φόρο εισοδήματος σε σχέση με την πρωτεύουσα του Σαρουχάν. Στα τέλη του 19^ου αιώνα, ο πληθυσμός της πόλης έφθασε τις 30.000. Μετά την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας, συνεχίζεται η ανάπτυξή του. Σύγχρονοι λεωφόροι και δρόμοι, πολλά πάρκα και το Στάδιο κατασκευάζονται. Σήμερα, πολλές τράπεζες, εμπορικά καταστήματα και ξενοδοχεία βρίσκονται στην πολυσύχναστη λεωφόρο Tahir Un που ενώνει το σιδηροδρομικό σταθμό με την αγορά της πόλης.

Στο Ακχισάρ υπάρχει μια βιομηχανική ζώνη επισκευής οχημάτων και παραγωγής ανταλλακτικών καθώς και αριθμός εργοστασίων παραγωγής ελαιόλαδου, τούβλων και τσιγάρων. Η μεγάλη βιομηχανική ζώνη του Aκχισάρ είναι υπό κατασκευή. Η πόλη βρισκεται στο μεγάλο αυτοκινητόδρομο 565 που ενώνει τα 2 μεγάλα λιμάνια της Μικράς ασίας, τη Σμύρνη με την Istanbul με αποτέλεσμα η βιομηχανική ζώνη να προσφέρει εξαιρετικές ευκαιρίες επένδυσης σε εγχώριους και ξένους επενδυτές.

Ιστορικά ευρήματα και αξιοθέατα στο Ακχισάρ

H αρχαία πόλη του Aκχισάρ έχει σχεδόν καλυφθεί από τα κτήρια και τους δρόμους της σύγχρονης πόλης. Ωστόσο ερείπια από τους αρχαίους και μεταγενέστερους χρόνους μπορεί να δει κάποιος σε ολόκληρη την πόλη. Αρχαίοι λίθοι και στήλες στις γωνιές των δρόμων στην παλιά πόλη, μαρτυρούν το παρελθόν.

Τα ερείπια του Τύμβου της Ελληνιστικής εποχής βρίσκονται στο κέντρο της πόλης. Κάποια ευρήματα οικοσκευών σε αυτόν το λόφο, μαρτυρούν την ύπαρξη προιστορικών οικισμών που ανάγονται στο 3.000 πχ. Οι αρχαιολόγοι υποθέτουν ότι κάποτε σε αυτόν το λόφο βρισκόταν η Ακρόπολη των αρχαίων Θυατείρων. Οι βυζαντινές και τουρκικές ονομασίες της πόλης προέρχονται από το λευκό πύργο του κάστρου. (η τουρκική ονομασία Akhisar, στα τουρκικά: Ak = άσπρο + hisar = κάστρο, η βυζαντινή ονομασία από τα ελληνικά: Άσπρο Κάστρο). Αυτός ο μικρός λόφος φιλοξενούσε το κρατικό νοσοκομείο μέχρι το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί να δεί στον περίβολο του Νοσοκομείου μια Ελληνιστική επιγραφή και μια σαρκοφάγο.

Στο κέντρο της πόλης στην περιοχή Tepemezari υπάρχουν ερείπια από αρχαία οικοδομικά συγκροτήματα και δρόμοι με κολόνες. Το προστώο εκτιμάται ότι είχε μήκος 100 μέτρα (330 πόδια). Πιθανότατα ένωνε την είσοδο ενός αρχαίου μεγάλου κτηριακού συγκροτήματος με την Ακρόπολη της πόλης. Στο Tepemezari έγιναν αρχαιολογικές ανασκαφές στην περίοδο 1969-1971. Αυτές οι ανασκαφές αποκαλύπτουν τους τοίχους ενός ορθογώνιου ρωμαικού κτηρίου με διαστάσεις 40 επί 10 μέτρα. Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες του Tepemezari στις φωτογραφικές σελίδες.

Tα νομίσματα κατασκευάστηκαν από τους Λυδούς στην Δυτική Ανατολία τον 7^ο αιώνα π.Χ. Τα Θυάτειρα σαν το σπουδαιότερο εμπορικό κέντρο της βόρειας Λυδίας, ήταν σίγουρα μιά από τις πρώτες πόλεις στον κόσμο όπου χρησιμοποιήθηκαν τα νομίσματα στις συναλλαγές. Γύρω στα 200 π.Χ., σπουδαία εμπορικά κέντρα άρχισαν να κατασκευάζουν τα δικά τους νομίσματα.

Το αρχαιότερο νόμισμα των Θυατείρων ήταν από μπρούντζο και ανήκει στην εποχή που επικρατούσε η διοίκηση της Περγάμου. Τα νομίσματα συνήθως απεικονίζουν τον Απόλλωνα και την Άρτεμη στη μια πλευρά και στην άλλη το διπλό πέλεκυ. Γύρω στα 50 μΧ, τα νομίσματα των Θυατείρων απεικονίζουν μορφές ρωμαίων αυτοκρατόρων, τοπικών κυβερνητών και διοικητών της πόλης. Τα ρωμαικά νομίσματα μαρτυρούν επίσης αθλητικές δραστηριότητες και γιορτές των Θυατείρων.

Κάποια ευρήματα νομισμάτων αποδεικνύουν επίσης ότι κάποτε υπήρξαν οικονομικές συμμαχίες μεταξύ των Θυατείρων, της Σμύρνης και της Περγάμου.

Η Πλατιά Πέτρα είναι ένας μεγάλος και ψηλός βράχος στην ανατολική πλευρά της επαρχίας. Εκεί υπάρχουν αρχαία και μεταγενέστερα ερείπια. Αυτός ο μεγάλος βραχώδης όγκος είχε μεγάλη στρατηγική σημασία ελέγχοντας τις πεδιάδες του Aκχισάρ και της Περγάμου, ένα μεγάλο μέρος της Λυδικής επικράτειας. Η τοποθεσία και το κάστρο αποδεικνύουν ότι οι εγκαταστάσεις ήταν αμυντικό φυλάκιο.Η πρόσβαση στην Πλατιά Πέτρα γίνεται με 3.050 σκαλοπατια λαξευμένα στο βράχο.

Οι αρχαίοι τάφοι στον μοντέρνο δρόμο Golmarmara είναι Λυδικοί, οι οποίοι είχαν συνήθως ένα μονό δωμάτιο.

Παρόμιοι τάφοι υπάρχουν κοντά στα σύγχρονα χωριά Beyoba, Mecidiye, Suleymanli και Eroglu. Μέσα στα βράχια, υπάρχουν ακόμα λυδικοί και φρυγικοί τάφοι.

Αυτό το αρχαίο κτήριο έγινε Τζαμί το 1400. Ο ακριβής χρόνος κατασκευής του είναι άγνωστος αλλά είναι προφανές ότι το κτήριο ήταν ρωμαικός ναός και μετέπειτα βυζαντινή εκκλησία. Υπάρχει ακόμα η πιθανότητα αυτό το κτήριο να ήταν μια από τις 7 Εκκλησίες της Χριστιανοσύνης.

Το Τζαμί Aynali σχεδόν ανακατασκευάστηκε το 1958 λόγω μεγάλης φθοράς. Κάποιες αρχαίες κολώνες και οικήματα που ανακαλύφθηκαν στον περίβολο, μαρτυρούν ότι στο σημείο αυτό υπήρχε ένα μεγάλο οικοδόμημα. Ο κήπος του Τζαμιού φιλοξενεί μερικά από τα πιο όμορφα δείγματα της τουρκικής τέχνης λαξεύματος πέτρας.

Η βιβλιοθήκη κατασκευάστηκε το 1798 απο τη γνωστή οικογένεια του Aκχισάρ, Zeynelzade. To κτήριο βρίσκεται στο Hashoca, κοντά στο Hashoca Τζαμί. Σύμφωνα με τα αρχεία του 1805, εδώ υπήρχαν 923 τόμοι χειρογράφων. Μια σύγχρονη βιβλιοθήκη με την ίδια ονομασία κτίστηκε τον 20^ο αιώνα σε ένα άλλο μέρος της πόλης, που εξυπηρετεί φοιτητές και ερευνητές του Aκχισάρ.

Δίπλα στο νεκροταφείο Resat Bay, υπάρχει ένα εβραικό νεκροταφείο 673 τετραγωνικών μέτρων. Εδώ μπορεί κάποιος να δει επιτάφιες πλάκες σκαλισμένες με εβραικούς χαρακτήρες.

Ακριβώς πίσω από το σύγχρονο κτήριο του Τουρκικού Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών, υπάρχει μια παλιά Συναγωγή. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά απομεινάρια της Συναγωγής, εκτός από την παλαιά πόρτα.

Η γεωργική σχολή που κτίστηκε από Εβραίους στην πόλη Κayalioglu, διατηρείται σε καλή κατάσταση. Το κτήριο κτίστηκε στις αρχές του 20^ου αιώνα. Οι 3 όροφοι του κτηρίου εγκαταλείφτηκαν πρόσφατα. Τα περιβόλια με τα διαφόρων ειδών δέντρα που περικυκλώνουν το κτήριο, χρησιμοποιούνταν για την πρακτική εξάσκηση των σπουδαστών. Το υπόγειο του το χρησιμοποιούσαν σαν ποτοποιείο. Το κτήριο και ο κήπος έχουν έκταση 2 εκτάρια. Εκτός από το παλιό κτήριο της σχολής, υπάρχουν και άλλα μικρότερα κτήρια.

Το Τζαμί Karaosmanoglu και τα Δημόσια Λουτρά στην Zeytinliova

Η δυναστεία των Karaosmanoglu είχε κάποτε ισχυρή επιρροή στο Saruhan και έκτισε ένα Τζαμί καθώς και ένα παλάτι στην πόλη Zeytinliova. Το Τζαμί και το παλάτι έχουν εντυπωσιακούς και πανάκριβους διάκοσμους στα ταβάνια. Πατήστε εδώ για να δείτε φωτογραφίες του κέντρου της πόλης Zeytinliova και του Τζαμιού Κaraosmanoglu.

Ευρήματα του Ακχισάρ που εκτείθονται σε μουσεία

Μορφή του Ερωτα (ρωμαική εποχή)	Ρωμαικός Βωμός (82 εκ)
Ρωμαικό Άγαλμα της θεάς Νίκης	Ελληνιστική επιτάφια πλάκα, σκαλισμένη με 4 γραμμές ελληνικής επιγραφής
Ρωμαική επιγραφή (1,2 μ.)	Χρυσός ΡΑΜ 500 πχ Χωριό Gokceler Παλαιό Νεκροταφείο
Ασημένιο δοχείο, 500 πχ , Χωριό Gokceler